Met ingang van 2020 kan verwezen worden naar nieuwe Incoterms®. Inhoudelijk zijn er minder wijzigingen dan aanvankelijk werd verwacht, maar verschillen met de huidige Incoterms zijn er wel degelijk. Daarnaast is de nieuwe versie van de Incoterms een stuk gebruiksvriendelijker.

Waarom Incoterms?

International Commercial Terms, oftewel Incoterms, zijn standaardleveringsvoorwaarden waarnaar in (internationale) koopovereenkomsten veelvuldig wordt verwezen. Deze voorwaarden zijn opgesteld door de International Chamber of Commerce (ICC) en behelzen onder meer afspraken over uitvoer, invoer, transport, verzekering en plaats van levering van roerende zaken. Belangrijke reden voor de ICC om te komen met een set voorwaarden die deze aspecten regelen was de wens om wereldwijde interpretatieverschillen met betrekking tot termen als ‘plaats van levering’ zoveel mogelijk te voorkomen. De eerste set Incoterms werd in 1936 gepubliceerd. Inmiddels zijn de regels acht keer gewijzigd. Op 10 september jl. werden de Incoterms® 2020 gelanceerd. Voor de beschrijving van deze Incoterms wordt hier kortheidshalve verwezen naar de ICC-publicaties.

Van Incoterms® 2010 naar Incoterms® 2020

Het ‘Incoterm-overzicht’ ziet er met ingang van 2020 als volgt uit:

Ten opzichte van de Incoterms® 2010 zijn de Incoterms® 2020 inhoudelijk op de volgende punten aangepast:

a) Aanvullende mogelijkheid voor ‘on-board bills of lading’ (FCA)
Onder de FCA regel wordt de levering voltooid vóór het moment waarop de goederen aan boord van het schip zijn geladen. In de praktijk ontstond de behoefte een on-board bill of lading te verkrijgen. De Incoterms® 2020 komen tegemoet aan deze wens in de markt door partijen de mogelijkheid te bieden om overeen te komen dat de koper zijn vervoerder de opdracht geeft een on-board bill of lading af te geven aan de verkoper nadat de goederen aan boord zijn geladen. De verkoper is vervolgens verplicht deze bill of lading af te dragen aan de koper om de goederen in ontvangst te kunnen nemen.

b) Verschillende niveaus van dekkingsgraden in verzekering (CIF en CIP)
De Incoterms® 2020 voorzien in verschillende niveaus van verzekeringsdekking onder de Cost Insurance and Freight (CIF) en Carriage and Insurance Paid To (CIP) regels. Onder de Incoterms® 2010 vereisen zowel de CIF- als de CIP-voorwaarden een verzekeringsdekking die ten minste voldoet aan de dekking van Clauses (C) van de Institute Cargo Clauses.

c) Gebruik van eigen vervoermiddelen (FCA, DAP, DPU en DDP)
De Incoterms® 2010 gaan ervan uit dat het transport wordt uitgevoerd door een externe vervoerder. Dit is echter niet in alle gevallen wenselijk en/of de praktijk. De Incoterms® 2020 bieden partijen de mogelijkheid om met eigen vervoermiddelen het vervoer van de goederen te regelen bij Free Carrier (FCA), Delivery at Place (DAP), Delivery at Place Unloaded (DPU), and Delivered Duty Paid (DDP).

d) Opname van veiligheid gerelateerde vereisten ter zake vervoersverplichtingen en kosten
De Incoterms® 2020 hebben veiligheid gerelateerde vereisten opgenomen bij de verplichtingen omtrent vervoer en de kosten.

Tot slot

Inhoudelijk zijn de Incoterms® 2020 minder gewijzigd dan wellicht werd verwacht. Wel is er tegemoet gekomen aan diverse wensen uit de praktijk en zijn er grote aanpassingen gemaakt om de nieuwe versie gebruiksvriendelijker te maken.

Vanaf 1 januari 2020 treden de Incoterms® 2020 in werking en kunnen kopers en verkopers ervaringen op doen met de nieuwe versie. Dit betekent echter niet dat overeenkomsten waar partijen de Incoterms® 2010 (of een eerdere versie) van toepassing hebben verklaard, niet meer geldig zijn of aangepast moeten worden naar de nieuwe versie. De Incoterms® 2010 (althans de eerdere van toepassing verklaarde versies) blijven van kracht voor de partijen die ze gebruiken.

mr. dr. M.R. Ruygvoorn
Van Benthem & Keulen B.V.
030-2595646
marcelruygvoorn@vbk.nl
https://www.vbk.nl/specialisten/marcel-ruygvoorn/
Na zijn afstuderen in Leiden in 1993 is Marcel drie en een halfjaar werkzaam geweest als bedrijfsjurist bij de Koninklijke Shell groep. In 1996 is hij overgestapt naar Van Benthem & Keulen. Sinds 2004 is hij partner en geeft hij leiding aan de praktijkgroep Commercial Contracting & Dispute Resolution.

Marcel is als honorair universitair docent werkzaam aan de universiteit Utrecht. Naast het geven van onderwijs op het gebied van het contractenrecht en aansprakelijkheidsrecht heeft hij zich daar ook bezig gehouden met het schrijven van een proefschrift over het leerstuk van de afgebroken onderhandelingen en de juridische kwalificatie van voorbehouden in het onderhandelingsproces, waarop hij in 2009 promoveerde (‘Afgebroken onderhandelingen en de juridische kwalificatie van voorbehouden’, serie Recht & Praktijk, nr. 173). In de zomer van 2013 verscheen zijn boek ‘Contracten in de praktijk’, een praktische richtlijn voor beginnend juristen en niet-juristen met betrekking tot het opstellen en beoordelen van commerciële contracten en in 2017 publiceerde hij een boek over voorwaardelijke verbintenissen.

Werkzaamheden

Marcel is werkzaam op het gebied van het contractenrecht en het aansprakelijkheidsrecht. Op het gebied van het contractenrecht procedeert en adviseert hij bij het aangaan van contracten binnen het ondernemingsrecht (zoals in- en verkoopcontracten, distributieovereenkomsten, samenwerkingsovereenkomsten en dergelijke). Op het gebied van het aansprakelijkheidsrecht procedeert hij veel, zowel voor de overheidsrechter als in het kader van (internationale) arbitrages. In verband met zijn nagenoeg vloeiende uitdrukkingsvaardigheid in het Duits en het Engels staat hij ook regelmatig buitenlandse cliënten bij.

In de loop der jaren heeft Marcel grote affiniteit ontwikkeld met de technische installatie industrie, zowel onshore als offshore. Regelmatig staat Marcel dan ook grote technische dienstverleners bij met name op het gebied van bouwrechtelijke geschillen.

Voorbeelden van recente dienstverlening:
• het voeren van arbitrale procedures voor internationaal opererende spelers in de installatietechniek en de glasvezelindustrie;
• het adviseren en procederen over precontractuele aansprakelijkheden (afgebroken onderhandelingen);
• het voeren van complexe, grensoverschrijdende arbitrageprocedures.